zaterdag 2 november 2013

Niet gezien








Met z’n vijven (waarvan twee onderzoekers) kwamen we in ruig terrein op 37 meter afstand van berin Hindrika, zij met een ingebrachte chip en wij met zendapparatuur. 

Het was eind juni tijdens een tocht als onderdeel van uitgebreid onderzoek naar berengedrag. We zagen haar niet; dat was ook niet de bedoeling. Steeds liepen we ‘in de wind’ zodat ze ons kon ruiken en daarbij praten we, opdat zij ons zou horen. De reuk van een beer is sterk ontwikkeld, het gehoor maar matig. Op de kaart is aan de rode punten te zien hoe berin Hindrika zich van ons verwijderde. 

Zeventig procent van de beren die mensen in hun buurt horen of ruiken trekt verder, terwijl dertig procent blijft zitten en zich schuil houdt. Alles uit vele jaren onderzoek wijst erop dat een beer contact met de mens schuwt.








Plaats: Orsa Finnmark

3 opmerkingen:

  1. beren zijn slim.....
    jij ook met het wonen in dat mooie land

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Interessant stukje, en vooral de naam van de berin :-)
    groetjes, Hendrika

    BeantwoordenVerwijderen